سعید ورمزیار جانباز 20 درصد اعصاب و روان در حاشیه بدرقه جانبازان به سفر مشهد در بیمارستان روانپزشکی نیایش به پایگاه خبری حیات گفت: من به صورت داوطلب تقریبا تمام دوران جنگ را در جبهه ها بودم. چندین بار زخمی شدم اما هر بار دوباره به جبهه بر می گشتم، اما در آخرین مجروحیتم دیگر سرپا نشدم.

وی گفت: در سال 66 هم ترکش خوردم و هم مشکلات اعصاب و روان پیدا کردم. همچنین در شلمچه مقدار کمی شیمیایی نیز شدم و برای درمان به تهران برگشتم.

ورمزیار افزود: بعد از جبهه با افزایش سن مشکلات اعصاب و روانم خیلی بیشتر نمایان شد. چند سال در بیمارستان ها بستری بودم. با وجود مشکلات بسیار ازدواج کردم و یک دختر دم بخت دارم.

این جانباز با اشاره به تاثیر برگزاری اردوهای تفریحی و درمانی توسط بنیاد شهید و امور ایثارگران گفت: در مجموع این سفرها و شرکت در اردوهای تفریحی به ما و خانوده هایمان آرامش می دهد. برنامه هایی که در کنار درمان برای ما وجود دارد باعث تقویت روحیه ما می شود.

ورمزیار گفت: در اردوی قبل به همراه خانواده ام شرکت کردم. اما در این اردو مادرم که پا به سن گذاشته است را همراه خودم آوردم زیرا بسیار بر گردن من حق دارد و برای درمانم بسیار زحمت کشیده است.

وی در پایان افزود: برادرم محمد ورزمزیار بسیجی بود و در سال 1360 به شهادت رسید و تا کنون پیکرش بازنگشته است.